6/12/15

Πέρασαν κιόλας 7 χρόνια..

6 Δεκέμβρη 2008, λίγο μετά τις 9μισή το βράδυ..

Και ξαφνικά..σιωπή...
Λες δεν μπορεί, κάποιο λάθος έγινε.. κάποιος μας κάνει πλάκα!
Δεν μπορεί κάποιος, και μάλιστα αστυνομικός, να πυροβόλησε εν ψυχρώ έναν 15χρονο στη μέση του δρόμου.
Και δεν μπορεί να τον παράτησε και να έφυγε..!

Κι όμως μπορεί τελικά..
Και τί να πρωτοσχολιάσεις!

Ο Αλέξης πεθαίνει στα χέρια του φίλου του, Νίκου Ρωμανού, και πόσες αλήθεια ψυχές παιδιών δεν ορκίζονται μέσα τους να μην αφήσουν άλλον Αλέξη να χαθεί έτσι ξανά.
Και η Αθήνα για ένα μήνα καίγεται.. και η Ελλάδα για 7 χρόνια θρηνεί κάθε 6η του Δεκέμβρη..
Γιατί ακόμη το μυαλό δεν το χωράει.

Και κάποιοι συζητούν, ΚΑΙ φέτος, για τα επεισόδια που ΘΑ γίνουν.. την προβοκάτσια δηλαδή! Και γιατί να έχουμε επέτειο μόνο για τον Γρηγορόπουλο σου λένε. Θλιβερό που πέθανε ένα παιδί σου λένε.. αλλά, σου λένε..!

Φιλαράκια... ο Αλέξης δεν πέθανε, δολοφονήθηκε!
Τα επεισόδια είναι στημένα!
Και στη δολοφονία δεν υπάρχει "αλλά"!
Ή την καταδικάζεις ή όχι!
Στην τυφλή βία δεν υπάρχει "αλλά"!
Στο δράμα των μεταναστών δεν υπάρχει "αλλά"!
Στην πείνα και στην δυστυχία δεν υπάρχει "αλλά"!
Στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν υπάρχει "αλλά"!

Ο Γρηγορόπουλος έχασε τη ζωή του, χωρίς να το επιλέξει. Δεν "τα 'θελε και τα 'παθε"!
Ο Ρωμανός στιγματίστηκε για μια ζωή με την εικόνα του δολοφονημένου φίλου του στα χέρια του, χωρίς να το επιλέξει! Δεν "τα θελε και τα παθε"!

Κι αλοίμονο αν γεννιόμαστε μόνο για να τρώμε, να πληρώνουμε και να χ@ζουμε!

Φέτος, στις 6 του Δεκέμβρη, λοιπόν, μην πεις πολλά.. μόνο σκέψου!
Σκέψου τί αξίζεις, τί δικαιούσαι, τί χρειάζεσαι, τί πληρώνεις και τί έχεις!
Σκέψου το πώς και το γιατί.
Σκέψου τον Γρηγορόπουλο και τον Ρωμανό.
Σκέψου και, επιτέλους, κάνε κάτι!
Κάτι μικρό...κάτι σημαντικό... απλώς κάτι!

Γιατί όλοι θα πεθάνουμε μια μέρα. Το θέμα είναι ως τότε, να μην έχουμε αφήσει άλλον Αλέξη να χαθεί έτσι...

υ.γ. κι από όλες του τις φωτογραφίες, εγώ διαλέγω αυτή με τη μάνα του......


17/6/13

Μια απάντηση στον Σαμαρά!

Από το ertopen.com, ένα αποστομωτικό άρθρο-απάντηση, με στοιχεία, προς όλες τις κατηγορίες που ακούν τόσο καιρό οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ!
Θα μπορούσε να είναι ο καθένας στη θέση τους, αφού τόσο καιρό θέλουν να μας πείσουν πως για όλα φταίμε εμείς, που βρεθήκαμε να πεινάμε για να ζουν αυτοί πλουσιοπάροχα!

"Κύριε πρωθυπουργέ
Διάβασα με ιδιαίτερη προσήλωση το άρθρο σας στην εφημερίδα «Καθημερινή» και αναρωτήθηκα: Γιατί ξαφνικά γίνατε τόσο σκληρός με τα ίδια τα «παιδιά σας» στα οποία εδώ κι ένα χρόνο παραδώσατε, εν λευκώ, την ΕΡΤ;
Ρωτάτε κύριε πρωθυπουργέ: «Μπορείς να κάνεις μεταρρυθμίσεις χωρίς να ξεβολευτούν οι βολεμένοι»;
Υποθέτω ότι αναφέρεστε σε εκείνους που βολέψατε είτε εσείς ο ίδιος, είτε οι συνοδοιπόροι και εταίροι σας στην κυβέρνηση. Αναφέρεστε, προφανώς, στους 30 –αργόμισθους στην πλειοψηφία τους- ειδικούς συμβούλους και Προσωπικό Ειδικών Θέσεων, που διορίσατε στην ΕΡΤ, από την πρώτη κιόλας μέρα της ανάληψης των καθηκόντων σας.
Υποθέτω ότι αναφέρεστε στον κουμπάρο σας κ. Γιώργο Αντωνίου, τον οποίο διορίσατε με μηνιαίες αποδοχές 3.500 ευρώ το μήνα.
Υποθέτω ότι αναφέρεστε, επίσης, στον κουμπάρο του διευθυντή του Γραφείου Τύπου σας κ. Γιώργου Μουρούτη, τον κ. Μενέλαο Σεβαστιάδη, ο οποίος επίσης λαμβάνει 3.500 ευρώ το μήνα.
Υποθέτω ότι αναφέρεστε ακόμη στην συντοπίτισσα του υπουργού σας, αρμόδιου για τον Τύπο, κ. Σίμου Κεδίκογλου και υποψήφια – πότε με το ΠΑΣΟΚ και πότε με τη ΝΔ – κυρία Ματίνα Ρέτσα, που αμείβεται με 3.000 ευρώ το μήνα. Η εν λόγω κυρία ουδέποτε έχει εμφανιστεί στην ΕΡΤ, από την οποία πληρώνεται, και σηκώνει απλά, όποτε το καλέσεις, το προσωπικό κινητό τηλέφωνο του κ. Κεδίκογλου.
Υποθέτω ότι αναφέρεστε επίσης στον εκ Μεσσηνίας ορμώμενο - τυχαίο, άραγε; - κ. Σταύρο Οικονομόπουλο, ο οποίος αμείβεται με 3.500 ευρώ το μήνα.
Υποθέτω ότι αναφέρεστε στον, γυμναστή στο επάγγελμα, κ. Μανούσο Καμπανέλη, εξ Ευβοίας ορμώμενο -τυχαίο κι αυτό;- και κομματάρχη του κ. Κεδίκογλου, τον οποίο τοποθετήσατε διευθυντή του γραφείου του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ με 3.500 ευρώ το μήνα. Κάποιος έπρεπε να είναι το «μάτι» και το «αυτί» του υπουργού στη Διοίκηση, προφανώς…

Ρωτάτε κύριε πρωθυπουργέ εάν «μπορείς να ζητάς από τον κόσμο να βλέπει να μένουν άθικτα γύρω του προπύργια αδιαφάνειας και διαφθοράς;».
Φαντάζομαι ότι αναφέρεστε στις καταγγελίες που έχουν κάνει συνάδελφοί μου, με την υπογραφή «Εργαζόμενοι ΕΡΤ», στον εισαγγελέα και τον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, για τα πεπραγμένα της Διοίκησης που εσείς τοποθετήσατε στην ΕΡΤ.
Φαντάζομαι αναφέρεστε στο 1 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο που κόστιζε η εκπομπή «Μεσογείων 136» η οποία στήθηκε για να βρει βήμα έκφρασης η κυρία Ανθή Σαλαγκούδη (υποψήφια με τη ΝΔ και κόρη πρώην υπουργού του κόμματός σας). Αλλά, και για να βολευτούν και άλλα συγγενικά πρόσωπα στελεχών σας στην ΕΡΤ. Είναι τυχαίο ότι η νομική υπηρεσία της ΕΡΤ αρνείτο να υπογράψει τη σύμβαση με την εταιρία παραγωγής της εν λόγω εκπομπής καθώς έκρινε ότι ήταν «αποικιοκρατική» σε ό,τι αφορά τα συμφέροντα της δημόσιας τηλεόρασης; Συντάκτης της σύμβασης ήταν ο διευθυντής του γραφείου του Γενικού Διευθυντή Ενημέρωσης κ. Αιμίλιου Λιάτσου.

Λέτε κύριε πρωθυπουργέ ότι «ο Εισαγγελέας Διαφθοράς διέταξε έρευνα» και σύντομα «θα πέσουν οι μάσκες για την αμαρτωλή ΕΡΤ».
Αναφέρεστε προφανώς στην περίπτωση, π.χ., της εκπομπής «ΕΠΤΑ» την οποία ήδη ερευνά ο εισαγγελέας για πλαστοπροσωπία αρχισυντάκτη. Είναι η περίπτωση στην οποία ο κ. Λιάτσος είχε προσλάβει συνταξιούχο δημοσιογράφο –φίλο του, αλλά για να μη χάσει και τη σύνταξη στη σύμβαση εμφανιζόταν ως εργαζόμενος της ΕΡΤ ο γιος του, ο οποίος όμως τυγχάνει να είναι… φαντάρος.
Υποθέτω αναφέρεστε στην περίπτωση επίσης γνωστής ιδιοκτήτριας εταιρίας παραγωγής, με δύο εκπομπές στην ΕΡΤ, η οποία κατάφερε λόγω των σχέσεών της με τους συνεργάτες σας στο Μέγαρο Μαξίμου, να επιβάλλει το γιό της ως συντονιστή του τμήματος που επιλέγει ποιο πρόγραμμα θα παίξει στη δημόσια τηλεόραση. Αν δεν το καταλάβατε, ο γιος αποφάσιζε και η μητέρα εκτελούσε.

Λέτε κύριε πρωθυπουργέ ότι «ο ελληνικός λαός έχει δίκιο όταν αναρωτιέται: Εχετε την πολιτική βούληση να τα βάλετε με τους ισχυρούς και με τα ολοφάνερα κέντρα σπατάλης; Ή είστε μία από τα ίδια;»
Προφανώς αναφέρεστε στις μικτές παραγωγές, τις οποίες η προηγούμενη διοίκηση για λόγους διαφάνειας είχε καταργήσει, και επανήλθαν σωρηδόν επί των ημερών σας. Το κόστος αυτών των μικτών – και εξωτερικών - παραγωγών που επαναφέρατε ξεπερνά τα 35 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.

Λέτε κύριε πρωθυπουργέ ότι «τα προνόμια στην ΕΡΤ ήταν «καλά προστατευμένα και η αδιαφάνεια διάχυτη».
Μιλώντας για αδιαφάνεια, εικάζω ότι αναφέρεστε στην διαδρομή που ακολουθούσε – επί των ημερών σας πάντοτε - κάθε εταιρία παραγωγής προκειμένου να συνεργαστεί με την ΕΡΤ. Περνούσε πρώτα από το γραφείο του διευθυντή του αρμόδιου υπουργού κ. Σίμου Κεδίκογλου και στη συνέχεια , εάν έπαιρνε το πράσινο φως, κατέθετε την πρόταση στην δημόσια τηλεόραση. Για να διασφαλιστεί το σύστημα, στην επιτροπή που ενέκρινε τις παραγωγές, προήδρευε ο κουμπάρος σας κ. Γιώργος Αντωνίου (τυχαίο και αυτό;…).

Λέτε κύριε πρωθυπουργέ: «Δεν αντιδικούμε με τους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Αρκετοί από αυτούς θα ξαναπροσληφθούν στο νέο Οργανισμό. Αλλά με αξιοκρατικά κριτήρια αυτή τη φορά».
Υποθέτω ότι αναφέρεστε σε κριτήρια ανάλογα με εκείνα που επιστρατεύσατε για την πρόσληψη, π.χ., του Γενικού Διευθυντή Ενημέρωσης κ. Αιμίλιου Λιάτσου ή της παρουσιάστριας κυρίας Ανθής Σαλαγκούδη, με τα γνωστά αντικειμενικά προσόντα και την , εκ του αποτελέσματος κρινόμενη, επαγγελματική απόδοση.

Αποκαλείτε κύριε πρωθυπουργέ την ΕΡΤ «χειραγωγούμενη».
Προφανώς αναφέρεστε στις προσπάθειες των ανθρώπων που εσείς διορίσατε για να μετατρέψουν την ΕΡΤ σε απόλυτο κομματικό-κυβερνητικό φερέφωνο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι απροκάλυπτες, ενώπιον συσκέψεων 20 ατόμων, εντολές που λάμβανε ο κ. Λιάτσος τηλεφωνικά από τον διευθυντή του Γραφείου Τύπου σας κ. Μουρούτη για το πότε να βγάλει έκτακτο δελτίο ειδήσεων με τις δραστηριότητές σας.
Παλιό κουσούρι, άλλωστε, του κόμματός σας. Το βίωσα και ο ίδιος προεκλογικά όταν ο κ. Μουρούτης με απειλούσε, τόσο τηλεφωνικά, όσο και μέσω του Διαδικτύου, απαιτώντας να επιβάλλει εκείνος τη σειρά με την οποία θα έπαιζαν τα θέματα του δελτίου ειδήσεων. Κι επειδή αρνιόμουν και αντιστεκόμουν, το πλήρωσα με την καθαίρεσή μου μόλις αναλάβετε την διακυβέρνηση.

Αποκαλείτε κ. πρωθυπουργέ την ΕΡΤ «απαξιωμένη».
Αναφέρεστε προφανώς στην απαξίωση στην οποία την οδήγησε η διοίκηση που ορίσατε εσείς. Ανέλαβε τη δημόσια τηλεόραση μετά την πρωτοφανή πρωτιά της σε τηλεθέαση τη βραδιά των εκλογών του Ιουνίου και, μέσα σ’ ένα χρόνο, την οδήγησε σε ποσοστά της τάξης του 4% (κεντρικό δελτίο ειδήσεων) μέσα από την επιβολή της κομματοκρατίας και του κυβερνητισμού. Θυμίζω ότι όταν παρέλαβαν την ΕΡΤ τα δικά σας στελέχη, το ποσοστό τηλεθέασης του κεντρικού δελτίου ήταν 9,5% (στοιχείαAGB). Τη δε βραδιά των εκλογών ο μέσος όρος τηλεθέασης ήταν 18,5%, ξεκάθαρα στη πρώτη θέση σε σχέση με όλα τα ιδιωτικά κανάλια.

Και κάτι ακόμη, στο οποίο δεν αναφερθήκατε – τυχαία;- κύριε πρωθυπουργέ.
Η ΕΡΤ, όταν την παρέλαβε η διοίκηση που εσείς ορίσατε, είχε κλείσει ισολογισμό για το 2011 με κέρδη 57 εκατομμυρίων ευρώ, έναντι κερδών 34 εκατομμυρίων το 2010 και ζημιάς 9 εκατομμυρίων το 2009. Σας άνοιξε την όρεξη και της κλέψατε 75 εκατομμύρια τα οποία διαθέσατε στον ΛΑΗΓΕ. Παρ’ όλα αυτά, και για το 2012 η ΕΡΤ θα κλείσει με κέρδος 15 εκατομμυρίων ευρώ. Αν, δηλαδή, δεν της κλέβατε τα 75 εκατομμύρια, τα κέρδη της θα έφθαναν στα 90 εκατομμύρια ευρώ.

Λέτε, τέλος, κύριε πρωθυπουργέ ότι «πρέπει να δημιουργήσουμε έναν σύγχρονο και υγιή οργανισμό».
Γι αυτό, με το κλείσιμο της ΕΡΤ, την αποκλείσατε από τον διαγωνισμό για την εκχώρηση των δικτύων διανομής ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος στη χώρα, που θα γίνει τέλος Ιουνίου; Αφού η ΕΡΤ, με απόφασή σας, δεν υπάρχει, μοναδικός διεκδικητής θα είναι η DIGEA, ιδιοκτησίας των κυρίων Βαρδινιοαγιάννη, Μπόμπολα, Ψυχάρη, Κυριακού, Αλαφούζου και Κοντομηνά. Τυχαία σύμπτωση;

Οι απαντήσεις σας κύριε πρωθυπουργέ σε όλα αυτά θα είχαν ξεχωριστό ενδιαφέρον

Γιώργος Κογιάννης
Δημοσιογράφος
Πρώην Διευθυντής Ειδήσεων ΕΡΤ "



Όπως λέει η νεολαία...τί δεν καταλαβαίνεις??????


13/6/13

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ!

Μια εικόνα χιλιες λέξεις. Η ηλικιωμένη κυρία που βλέπετε προπορεύτηκε υποβασταζόμενη στο μπαστούνι της στην πορεία που πραγματοποιήθηκε πριν λίγο στο κέντρο της Πάτρας.
Η 82χρονη Φιορέλλα Μαστροκαλου προκάλεσε το χειροκρότημα και τις επευφημίες των πολιτών.
Την ακολουθούσαν οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ και την ΕΡΑ.


Από το thebest.gr




5/5/12

Στην κα Παπαρήγα, με αγάπη...!

Όταν για χρόνια είσαι υποστηρικτής ενός πολιτικού ιδεώδους και ξαφνικά βλέπεις πως αλλού πατούσες κι αλλού βρισκόσουν, μόνο να εξοργιστείς μπορείς, και φυσικά να αντιδράσεις!
Σε μια εξαιρετική συγκυρία για την αριστερά, με την ευκαιρία μιας συνεργασίας που θα μπορούσε να προσφέρει αυτοδυναμία και ρητή εντολή διακυβέρνησης, αν γινόταν φυσικά, το ΚΚΕ, για μια ακόμη φορά μας δείχνει πως αγνοεί επιδεικτικά τον κόσμο που το στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια!
Γιατί μόνο ως επιδεικτική μπορείς να χαρακτηρίσεις τη στάση ενός ανθρώπου που υποτίθεται ότι παλεύει για να έχει ο λαός όσο μεγαλύτερη εξουσία μπορεί και ταυτόχρονα αρνείται μια συνεργασία που της προτείνει ένα άλλο αριστερό κόμμα, και μάλιστα με γελοίες δικαιολογίες!
Διαβάζοντας μια συνέντευξη λοιπόν, στο aristeri-diexodos.blogspot.com , θέλησα να γράψω αυτά τα δυο λόγια, γιατί νιώθω βαθιά απογοητευμένη από την πολιτική και τη στρατηγική του κόμματος που μέχρι πρότεινος διατεινόταν ότι προστατεύει τα δικαιώματα των εργαζομένων και παλεύει για αυτά!
Σας επισυνάπτω μερικά αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Σ.Κουβελάκη όπου, με απόλυτα σαφή και ψύχραιμο λόγο, παρουσιάζει την κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα, το ρόλο της αριστεράς και το ρόλο που θα μπορούσε να έχει η αριστερά..!

Σ. Κουβελάκης: "Αυτό που φοβάται η Αριστερά είναι ο ίδιος της ο εαυτός"

 Εκτιμάτε ότι θα αλλάξει κάτι στην Ελλάδα με αυτές τις εκλογές;
«Το επίδικο αυτών των εκλογών είναι το κατά πόσο μπορεί να εκφραστεί πολιτικά και με ποιους τρόπους, η αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στις πολιτικές που εφαρμόζονται. Καθοριστικό ρόλο θα παίξουν οι συσχετισμοί ανάμεσα στις μνημονιακές και τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, αλλά εξίσου σημαντικό στοιχείο θα είναι οι συσχετισμοί εντός των δυνάμεων που –με τον έναν ή τον άλλον τρόπο- έχουν διαχωριστεί από την πολιτική του μνημονίου, γιατί και το αντιμνημονιακό στρατόπεδο είναι πολύ ετερογενές και η ίδια του η «αντιμνημονιακότητα» είναι συζητήσιμη –σε ό,τι αφορά ορισμένες εκδοχές του. Για να το πω κι αλλιώς, το βασικό επίδικο, κι εκεί εστιάζεται και το διεθνές ενδιαφέρον, είναι τα ποσοστά της Αριστεράς».
Όταν λέτε Αριστερά, ποιους συμπεριλαμβάνετε;
«ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτές είναι οι δυνάμεις της Αριστεράς στην Ελλάδα. Η ΔΗΜΑΡ είναι μία καλυμμένη μνημονιακή δύναμη, έχει δηλώσει άλλωστε ότι τη δεσμεύει το μνημονιακό πλαίσιο, παρότι δεν το ψήφισε. Αν και είναι αλήθεια, ότι ένα μέρος των ψηφοφόρων της ΔΗΜΑΡ, οι οποίοι προέρχονται στην συντριπτική τους πλειοψηφία από το ΠΑΣΟΚ, θα την ψηφίσουν ως μία ήπια αντιμνημονιακή δύναμη. Αλλά οπωσδήποτε η ΔΗΜΑΡ θα παίξει στα ταμπλό μιας πολιτικής ανασύνθεσης ενός αναπροσαρμοσμένου στις καινούργιες συνθήκες μπλοκ δυνάμεων που θα διαχειριστούν τις πολιτικές του μνημονίου»..
..Το ΚΚΕ δεν θέλει να κυβερνήσει όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει, δεν έχει με ποιον να συνεργαστεί.
«Αυτή είναι η μεγάλη δυσκολία. Η ελληνική Αριστερά είναι διασπασμένη κι αυτό έχει καταλυτικές επιδράσεις. Η διάσπασή της σε δύο περίπου ισοδύναμα κομμάτια εμποδίζει την ανάδειξή της σε πραγματικό πόλο συσπείρωσης που θα μπορούσε να δώσει μία εναλλακτική προοπτική. Αυτό οφείλεται κυρίως στη σεχταριστική πολιτική του ΚΚΕ. Αρνείται ακόμα και την ενότητα δράσης, πολύ περισσότερο την πολιτική συνεννόηση. Θεωρεί μάλιστα ότι ο κατεξοχήν αντίπαλός του είναι οι άλλες αριστερές δυνάμεις. Για το ΚΚΕ δεν μπορεί να υπάρξει προοπτική, εκτός από κάτι εξαιρετικά ασαφές και θολό που παραπέμπει σε ένα απώτερο μέλλον».
Γιατί κρατάει αυτή τη στάση; Δώστε μας μία λογική εξήγηση.
«Υπάρχει μία ιδιομορφία που εξηγεί αυτή τη διεθνή πρωτοτυπία, που είναι αυτός ο ακραίος απομονωτισμός του ΚΚΕ. Η ιδιομορφία της ελληνικής Αριστεράς είναι ότι σχεδόν το σύνολο των εκδοχών της προέρχεται από διαδοχικές διασπάσεις του ΚΚΕ. Αυτό έχει διαμορφώσει μία κουλτούρα διάσπασης στην ελληνική Αριστερά. Αντίστοιχό της δεν υπάρχει στην Ευρώπη. Από την ίδια μήτρα, κατά κάποιον τρόπο το ΚΚΕ εκπροσωπεί ένα τμήμα που είναι πιο πληβειακό, κοινωνικά παραδοσιακό και στραμμένο σε μεγάλο βαθμό στο παρελθόν, ως πολιτική κουλτούρα και με την ψύχωση της διάσπασης και του εχθρού που βρίσκεται μέσα στο ίδιο το αριστερό στρατόπεδο. Αυτό, νομίζω, ότι το ΚΚΕ το έχει θεωρητικοποιήσει μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, θεωρώντας ότι με την εξαφάνιση της ΕΣΣΔ δεν υπάρχουν πια περιθώρια νικηφόρων προοπτικών για το αριστερό κίνημα διεθνώς και ότι το μοναδικό πράγμα που μπορεί να γίνει, είναι να χτίσουν το κόμμα σαν οχυρό. Περιμένοντας ότι κάποια στιγμή θα αλλάξουν τα πράγματα με έναν εξαιρετικά ακαθόριστο τρόπο».
Ο κόσμος της Αριστεράς όμως μοιάζει να είναι πιο θετικός στην προοπτική μιας συνεργασίας.
«Ασφαλώς, γι΄ αυτό νομίζω ότι ο μοναδικός τρόπος να ξεμπλοκάρει αυτή η κατάσταση είναι η πίεση των κινημάτων και η βάση της Αριστεράς. Ένας άλλος λόγος που επέτρεψε στο ΚΚΕ να έχει αυτή την γραμμή περιχαράκωσης έχει να κάνει ότι είχε απέναντί του έναν πολύ δεξιόστροφο Συνασπισμό, αυτόν της Δαμανάκη και του Κωνσταντόπουλου. Ένας Συνασπισμός που ψήφισε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ κατά πλειοψηφία. Αυτό διευκόλυνε το ΚΚΕ να ανασυγκροτηθεί και να καθιερώσει μία ηγεμονία μέσα στην Αριστερά και ταυτόχρονα το νομιμοποιούσε σε αυτή την πολιτική της απομόνωσης και του διαχωρισμού: «5 κόμματα, 2 πολιτικές». Το ΚΚΕ άρχισε να δέχεται μία πίεση όταν ο Συνασπισμός και κατόπιν ο ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε να μετακινείται αριστερότερα. Αυτό σημαίνει ότι για να ξεπεραστεί η υπάρχουσα κατάσταση, πρέπει να συμβεί ένα ξεκαθάρισμα βασικών ζητημάτων»..
..Ακούω πολλούς να ρωτάνε πού είναι η Αριστερά, γιατί δεν βγαίνει κάτι καινούργιο, σαν να περιμένουν κάποιον «Μεσσία».
«Αυτή η αντίληψη της μεσσιανικής αναμονής είναι απλά η άλλη πλευρά της συλλογικής ανημπόριας. Το ότι μια τέτοια παράταξη με αυτή την ιστορία δεν έχει καταφέρει να βγάλει σε αυτή τη συγκυρία πολιτικές μορφές –ακόμα και στο χώρο του πολιτισμού ή της διανόησης- οι οποίες θα μπορούσαν να σταθούν με ένα ευρύτερο κύρος, ε, αυτό κάτι λέει».
Κρίνοντας τη διετή διακυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, πιστεύετε ότι υπήρχε σχέδιο ή λόγω ανικανότητας διαχειρίστηκε με αυτόν τον τρόπο την κρίση;
«Πιστεύω ότι ο Γ.Παπανδρέου δεν είχε κανένα σχέδιο αλλά και καμία πρόθεση να αντισταθεί. Πιστεύω ότι είχε υποτιμήσει και το ίδιο το μέγεθος της κρίσης. Το πιο κρίσιμο όμως είναι ότι η πολιτική ελίτ, τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα, έχουν αποδεχθεί την περιφερειακή θέση της χώρας. Μία λογική υποτελούς ελίτ»..
..Η Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει στην Ελλάδα;
«Όπως είναι αυτή τη στιγμή όχι, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει ελπίδα από οπουδήποτε αλλού».
Άρα;
«Άρα πρέπει να αλλάξει η ίδια η Αριστερά και να αναλάβει τις ευθύνες της. Αυτό που φοβάται η Αριστερά είναι τον ίδιο της τον εαυτό».


Αυτά, κυρία Παπαρήγα τα σκέφτεται κάθε αριστερός, κι αν δεν "ξυπνήσετε" δε σας βλέπω στη μεθεπόμενη Βουλή!
Ο κόσμος μπούχτησε από τις πορείες και τα επαναστατικά συνθήματα! Να σας δούμε να κυβερνάτε θέλουμε για να σας κρίνουμε επιτέλους! Κι ας κάνετε και λάθη, στην τελική, τί εγινε..?
Το να μη θέλετε να πάρετε όμως το ρίσκο στέλνει λάθος μηνύματα στους ψηφοφόρους σας και θα σας μαυρίσουν έτσι όπως το πάτε..!
Λυπάμαι αλλά ο κομμουνισμός δεν είναι να κρύβεστε πίσω από τον αγώνα και την αγωνία των ψηφοφόρων σας, αλλά, έστω για μια φορά, να τους ακούσετε, να τους αφουγκραστείτε και να τους δώσετε αυτό που θέλουν και δικαιούνται..μια ευκαιρία να διώξουν τα λαμόγια από τη χώρα και να έχουν πραγματική εξουσία! Η "ώρα για πράξεις" δεν ισχύει μόνο για τους άλλους..ισχύει και για τον ίδιο μας τον εαυτό!
Καλή ψήφο σε όλους σας!
Μακριά από το μνημόνιο και όσους μας εκμεταλλεύονται, παιδιά!

21/4/12

Τα λόγια είναι περιττά.....?

Είναι η πρώτη φορά που θα κάνω απλή αναδημοσίευση από άλλο blog.
Το θέμα και το ..θέαμα με ξεπερνά και πολύ φοβάμαι ότι αν σχολιάσω μπορεί να πάθω και τα ίδια..!
Θαυμάστε λοιπόν το αίσχος!


Κι όπως είχε γράψει κάποιος.."καλύτερα ένα φρικτό τέλος παρά μια φρίκη δίχως τέλος"..
Μην απορείτε μετά αν δείτε αντιδράσεις από πολίτες.. Λυπάμαι αλλά είστε μόνο για εμετό!

Το θέμα είναι αναδημοσίευση θέματος από το pitsirikos.net .

8/2/12

«…γιατί εκτός από ψωμί θέλουμε και τριαντάφυλλα…»

    Με μια συμβολική φράση, ως σύνθημα για το ξεκίνημα των προβολών της, και με πνεύμα άκρως πολιτικό, η Λέσχη Κινηματογράφου Πάτρας καταδεικνύει  πως σκοπός μιας κινηματογραφικής λέσχης δεν είναι απλά να προβάλει «κάποιες» ταινίες μακριά και έξω από την καθημερινότητα του πολίτη, αλλά να "αναπνέει" τα κοινωνικά δεδομένα της σύγχρονης εποχής. 
     Η ομάδα της Λέσχης Κινηματογράφου δίχως να μένει αποστασιοποιημένη από την κοινωνία, παίρνοντας τα μηνύματα των καιρών και με ριζοσπαστικές κινήσεις κατάρτισε το πρόγραμμα των προβολών με ταυτότηταπροβληματισμό και άποψη στην ψυχαγωγία, με ταινίες που ύμνησαν τους αγώνες για καλύτερη ζωή και αξιοπρέπεια.

Προβολές 2 Πέμπτες το μήνα στις 9 μ.μ. Αίθουσα προβολών  του ΑΣΤΟ Βαλτετσίου 3 (παράλληλος της Καρόλου, μεταξύ Κορίνθου & Μαιζώνος).
Είσοδος ελεύθερη (σχεδόν…) Οι θεατές αντί για εισιτήριο να φέρνουν ένα βιβλίο και όταν θα φεύγουν θα παίρνουν ένα άλλο βιβλίο κάνοντας πράξη την πολιτιστική  ανταλλαγή.

Η αυλαία της Λέσχης «ανοίγει» την Πέμπτη 9 του Φλεβάρη στις 9μ.μ. Ρακή από το ορεινό χωριό Μέρωνα του Ρεθύμνου θα προσφερθεί στους θεατές για το καλωσόρισμα, ενώ η «animatic vision creative shop» http://www.animatic-vision.gr/comicsshop,  θα προσφέρει στους 60 πρώτους θεατές, ιλουστρασιόν αφίσες κόμικς (35Χ50) και την 1η ανθολογία κόμιξ Ελλήνων δημιουργών: «Happy Revolver»…Δωρεάν!

Μερικές από τις σπουδαίες ταινίες που θα προβληθούν από τη λέσχη είναι :
ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ

Αναλυτικές πληροφορίες για το πρόγραμμα, με φωτογραφίες και trailers,θα βρείτε ΕΔΩ.

25/1/12

..πέθανε ο ποιητής των εικόνων..


 Θ. Αγγελόπουλος: πέθανε ο ποιητής των εικόνων






  Στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου Metropolitan άφησε την τελευταία του πνοή o μεγάλος έλληνας σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος που τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα που συνέβη λίγο πριν τις 7 το απόγευμα της Τρίτης στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας . Ο σκηνοθέτης υπέστη βαριές εγκεφαλικές κακώσεις και οι γιατροί προβληματίστηκαν για το αν θα έπρεπε να υποβληθεί ή όχι σε χειρουργείο. 
Σημειώνεται ότι στο ΕΚΑΒ, διεξάγεται ΕΔΕ ώστε να διευκρυνιστούν τα αίτια της καθυστέρησης του ασφενοφόρου, στο σημείο του ατυχήματος.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για γύρισμα ταινίας και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από ιδιωτική μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός ο οποίος ήταν εκτός υπηρεσίας και τραυματίστηκε ελαφρά.
Την διερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες συνέβη το δυστύχημα έχει αναλάβει η Τροχαία Κορυδαλλού στην οποία πρόκειται να δώσει κατάθεση ο ειδικός φρουρός. Οπως ανέφεραν αξιωματικοί της Τροχαίας το περιστατικό συνέβη σε μια απόσταση περίπου 30 μέτρων από την έξοδο του πρώτου τούνελ στο δρόμο με κατεύθυνση προς Κερατσίνι σε ένα επικίνδυνο, όπως το χαρακτηρίζουν σημείο, λόγω της συχνότητας των τροχαίων ατυχημάτων που γίνονται εκεί. Παράλληλα στο «μικροσκόπιο» θα μπουν οι εικόνες από κάμερα κλειστού κυκλώματος που βρίσκεται στο τούνελ και ενδεχομένως έχει καταγράψει την σκηνή του δυστυχήματος

«Ξεχάστε με στη θάλασσα»

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».
(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)
Οταν ένας σκηνοθέτης όχι μόνον δεν διαβάζει αλλά ούτε καν μετρά πια τα βιβλία που γράφονται για αυτόν και το έργο του, τότε βρίσκεται στην κορυφή.
Οταν για λογαριασμό μιας ταινίας, έχει την δυνατότητα να κτίσει και μετά να γκρεμίσει ένα ολόκληρο χωριό _όπως έκανε με το «Λιβάδι που δακρύζει»_ τότε βρίσκεται στην κορυφή. Στην Γαλλία, για μια και μόνον ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, το «Ταξίδι στα Κύθηρα», έχει γραφεί 600 σελίδων (!) μελέτη για ντοκτορά η οποία στην συνέχεια εκδόθηκε στο εμπόριο.
Στην Ιαπωνία έγινε πάταγος όταν οι ταινίες του κυκλοφόρησαν σε ειδική έκδοση DVD η οποία εκτός των άλλων περιείχε απαγγελία -από τις τρεις κόρες του- ποιημάτων που έχει γράψει ο ίδιος. Στην βιβλιογραφία που τον αφορά θα βρούμε ακόμα και βιβλία στα κινέζικα (!) ενώ όποτε ανακοίνωνε έστω και μια ιδέα για ταινία, τότε η ταινία αυτομάτως γινόταν γεγονός στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη πολλά χρόνια πριν την ολοκλήρωσή της όπως ακριβώς συνέβη με την τελευταία του δημιουργία «Η άλλη θάλασσα» που δυστυχώς θα μείνει ανολοκλήρωτη.
Αυτό είναι το σημείο όπου εδώ και χρόνια βρισκόταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος που γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά και κινηματογράφο στο Παρίσι. Αφού πέρασε από τον χώρο της κριτικής (εφημερίδα «Αλλαγή», περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος») ο σημαντικότερος σύγχρονος πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό, είχε βραβευθεί με ό,τι σημαντικό υπάρχει στον χώρο του κινηματογράφου: Χρυσός Φοίνικας στο φεστιβάλ Κανών για το «Μια αιωνιότητα και μια ημέρα», μεγάλο βραβείο της επιτροπής για το «Βλέμμα του Οδυσσέα» στο ίδιο φεστιβάλ, Χρυσός Λέων για τον «Μεγαλέξανδρο» στο φεστιβάλ Βενετίας. Ο Αγγελόπουλος έφυγε αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στον ελληνικό πολιτισμό. Τον πολιτισμό στον οποίο πίστευε, τον πολιτισμό για τον οποίο στεναχωριόταν τόσο πολύ και μέσα από την καρδιά του για την τωρινή κατάντια του.
«Ζούμε μια περίοδο που θα την ονόμαζα μοναδική, όχι με την καλή έννοια αλλά με την αρνητική της» είχε πει πέρσι, τέτοια εποχή στο Βήμα ο Αγγελόπουλος. «Έχω αρκετά χρόνια πίσω μου και τέτοιο πράγμα δεν το έχω ξαναζήσει. Ακόμα και στην περίοδο του Εμφυλίου, στην περίοδο της δικτατορίας ή και στην Κατοχή, ακόμα και τότε τα πράγματα είχαν μια δυναμική περίεργη, μια δυναμική υπόγεια, που δούλευε. Υπήρχε μια αντίσταση, υπήρχαν συγκρούσεις με ιδεολογικό περιεχόμενο, υπήρχε η αναζήτηση ενός καλύτερου κόσμου. Όταν είχαμε χούντα, πιστεύαμε ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει και ότι τα πράγματα θα ανοίξουν. Πιστέψαμε σε αυτό που έμοιαζε ότι πάει να πάει να γίνει και ποτέ δεν έγινε».
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος κατόρθωσε να φθάσει σε αυτό το σημείο εξουσίας και αναγνώρισης, καλλιεργώντας υπομονετικά αλλά και πεισματικά την μοναδική αισθητική και γλώσσα του μέσα από μια σειρά ταινιών που αποτυπώνουν την εικόνα και την Ιστορία της Ελλάδας του. Της Ελλάδας μας. Μιας Ελλάδας που υπάρχει δίπλα μας αλλά που χωρίς τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου ίσως να μην γνωρίζαμε ποτέ. Της Ελλάδας στην «Αναπαράσταση», της Ελλάδας στον «Θίασο», της Ελλάδας στις «Μέρες του '36», της Ελλάδας στον «Μεγαλέξανδρου», στον «Μελισσοκόμο» και στο «Βλέμμα του Οδυσσέα».
«Είμαι ένας άνθρωπος που ανήκει σε μια γενιά που έχει περάσει από συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους με όλες τις έννοιες και με την απήχηση του ιστορικού παρόντος της εκάστοτε εποχής πάνω στην καθημερινότητα» είχε πει στο Βήμα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. «Θεωρώ ότι δεν μπορείς να μένεις εκτός και αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά της δικής μου γενιάς κινηματογραφιστών με την σημερινή».

Ευχαριστώ το tovima.gr για τις πολύτιμες πληροφορίες.

15/9/11

Ένα φεστιβάλ που.. αξίζει να το δεις!

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας
13ο Διεθνές Πανόραμα 
1/10 - 8/10/2011

  
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας συνεχίζει φέτος την επί 13 χρόνια πορεία του, σταθερό στην φιλοσοφία να αποτελεί ενα πόλο έλξης Τέχνης και Πολιτισμού. Να στέκεται ως το πεδίο όπου δημιουργός, έργο και θεατής βρίσκονται σε συνεχή διάλογο. Να είναι ο παράγοντας που αναζητεί και προβάλλει το νέο, το καινούριο μέσα από το πρωτότυπο έργο τέχνης, το κινηματογραφικό έργο και όχι μόνο. Ένας φορέας τέχνης και πολιτισμού που επιβραβεύει την κινητοποίηση της ελεύθερης έκφρασης και του πνευματικού διαλόγου παράλληλα με την έξοδο απο την πνευματική αδράνεια και την εξατομίκευση.
Με βασικό άξονα το κινηματογραφικό έργο το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας ήδη από πέρυσι επεκτείνει τις δραστηριότητές του σε ποικίλα πεδία των τεχνών όπως το θέατρο, τη φωτογραφία, την ποίηση, την έντεχνη μουσική και την εικαστική δημιουργία, μέσω της συμμετοχής όλο και περισσότερων προσώπων - φορέων της πόλης και όχι μόνο που δραστηριοποιούνται σε θέματα τέχνης και πολιτισμού.
Σε μια εποχή κρίσης το Φεστιβάλ επιχειρεί να διερευνήσει κατά πόσο η τέχνη, ο πολιτισμός και μαζί, άρρηκτα, η γηγενής ανθρώπινη έκφραση επηρεάζονται ή περνούν τους δικούς τους δύσκολους καιρούς, με την βεβαιότητα ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η αναζήτηση του νέου, του καινούριου, του δημιουργικού θα στηρίξει την βεβαιότητα αυτή και θα γεννήσει λύσεισ και διεξόδους.
Η ανταπόκριση εκτός των ορίων της Πάτρας τόσο σε συμμετοχές όσο και σε υποδοχή του ίδιου του Φεστιβάλ, καθώς αυτό ταξιδεύει όλο το χρόνο σε όλη την Ελλάδα, ενίσχυσαν τον διεθνή χαρακτήρα του Φεστιβάλ αλλά και επετεύχθη κάτι πολύ σημαντικότερο. Απέδειξε την ανάγκη για συνύπαρξη των ανθρώπων και των τεχνών, για συνδιαλλαγή των ιδεών και της κουλτούρας και έγινε ένας ακόμη τόπος όπου άνθρωποι διαφορετικοί σε όλα τα επίπεδα εκφράστηκαν και παράλληλα επικοινώνησαν, με αλληλοσεβασμό και κριτική σκέψη, το ατομικό και το συλλογικό μέσω της εγγενούς γλώσσας της ανθρώπινης φύσης, της τέχνης.





Ευχαριστώ θερμά το independent.gr για τις χρήσιμες πληροφορίες.


2/7/11

Καληνύχτα..."Ήλιε"!!!!

    Σήμερα δε θα γράψω τίποτα...δε θα πω τίποτα....θα παραθέσω,απλώς,το άρθρο του Γιώργου Αυγερόπουλου στην Ελευθεροτυπία,με τίτλο "Φλερτάροντας με το θάνατο"..τα συμπεράσματα δικά σας!
 " Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό. Ειδικά στο Μεξικό, οι αστυνομικοί, όπως γνωρίζουν πολλοί, θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι  και διεφθαρμένοι.  Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα, τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου, χθες, Τετάρτη 29/6 στο Σύνταγμα, ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική αστυνομία παίρνει δίκαια και με διαφορά το βραβείο βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που καμία σχέση δεν είχε με καταστολή αλλά ήταν ένα συνεχές φλερτ με τον θάνατο.
Από θαύμα δεν θρηνήσαμε νεκρούς. Και ο κ. Παπουτσής θα πρέπει να ανάψει λαμπάδα στον Θεό που πιστεύει, καθώς μόνο στην καλή του τύχη θα πρέπει να αποδοθεί το γεγονός ότι δεν απολογείται σήμερα για θύματα.
Το σχέδιο εκκένωσης της πλατείας Συντάγματος τις δύο τελευταίες μέρες, ήταν ένα "γιουρούσι" όπως εύστοχα παρατήρησε ο Αϊμάν, Ισπανός δημοσιογράφος που εργάζεται για το Al Jazeera. Ένα γιουρούσι, εναντίον όλων και όποιον πάρει ο χάρος. "Μα καλά τι αστυνομία είναι αυτή που έχετε;" με ρώτησε αγανακτισμένος. "Είστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον ακόμα"  μου είπε με νόημα χαμογελώντας.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Περίπου στη 13.30 υπάρχει πολύς κόσμος συγκεντρωμένος μπροστά από την Βουλή. Δεν είναι κουκουλοφόροι. Δεν πετάνε πέτρες. Είναι γέροι, νέοι, γυναίκες, άντρες, φοιτήτριες και φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι που φωνάζουν συνθήματα, ρίχνουν την γνωστή μούντζα προς το κοινοβούλιο, και οι πιο θερμόαιμοι μπροστά - μπροστά άντε να εκτοξεύουν καμιά βρισιά εναντίον των αστυνομικών και να κουνάνε τα κιγκλιδώματα που έχουν στηθεί μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Τίποτα το σημαντικό δηλαδή που να δικαιολογεί αυτό που θα ακολουθήσει. Ξαφνικά από παντού, από δεξιά, από αριστερά και από το κέντρο, αρχίζει μια γενική επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων που απωθούν τους διαδηλωτές προς τα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος.  Φανταστείτε δηλαδή χιλιάδες ανθρώπους να τρέχουν αλλόφρονες  προς ένα στενό άνοιγμα το πλάτος του οποίου δεν ξεπερνά τα δέκα μέτρα. Από πίσω τους τα ΜΑΤ, ρίχνουν μέσα στο πλήθος χειροβομβίδες κρότου λάμψης και δακρυγόνα, προκαλώντας πανικό. Άνθρωποι καίγονται από τις φλόγες, πνίγονται από τα δακρυγόνα δεν βλέπουν μπροστά τους και αρχίζουν να ποδοπατούν ο ένας τον άλλον και να κουτρουβαλούν στα σκαλιά. Υπάρχουν άνθρωποι λιπόθυμοι, άλλοι ποδοπατημένοι μέσ' τα αίματα. Παρόλα αυτά οι αστυνομικοί δεν αποχωρούν. Χτυπάνε με τα γκλομπς όποιον βρουν μπροστά τους, ανθρώπους δηλαδή που τρέχουν να σωθούν πατώντας ο ένας πάνω στον  άλλον.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Πέρα από την δράση των προβοκατόρων η οποία έχει καταγραφεί σε βίντεο και φωτογραφίες που βγήκαν και θα συνεχίσουν να βγαίνουν τις επόμενες μέρες, πέρα από τους μπαχαλάκηδες την δράση των οποίων απεχθάνομαι και διαφωνώ κάθετα, η πέτρα είναι πλέον εύκολο να φύγει από το χέρι οποιουδήποτε, που τον χτύπησαν, τον ψέκασαν, και είναι άνεργος, άστεγος - ναι, υπάρχουν πλέον νεοάστεγοι - και κάθε μέρα γίνεται φτωχότερος χωρίς να βλέπει διέξοδο από πουθενά.
Δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα βλέποντας μια άνευ προηγουμένου αγριότητα να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου. Ένιωσα τον ίδιο φόβο που έχω νιώσει σε ζόρικες περιοχές του πλανήτη. Ένιωσα τον φόβο του θανάτου. Καθώς νόμιζα πως ήταν η ιδέα μου και πως είχα ξεσυνηθίσει να δουλεύω στην Ελλάδα - έχω να δουλέψω στη χώρα μου από το έτος 2000- ρώτησα παλιούς μου συναδέλφους αν είχαν ξαναζήσει κάτι τέτοιο εδώ. Μου απάντησαν πως δεν είχαν ξαναζήσει κάτι παρόμοιο.
Θα ήθελα λοιπόν ένας λογικός άνθρωπος από το υπουργείο "Προστασίας του Πολίτη" (το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πλέον ο τίτλος του μου θυμίζει το Υπουργείο Αγάπης του Όργουελ στο 1984) να μου απαντήσει στις εξής ερωτήσεις:

  1. Ποιος έδωσε την εντολή για την γενική επίθεση στις 13.30 και γιατί; Ποιανού ιδέα ήταν να διατάξει τις αστυνομικές δυνάμεις να κυνηγήσουν ένα πανικόβλητο πλήθος που ποδοπατιέται στα σκαλιά  πετώντας κρότου - λάμψης και δακρυγόνα χτυπώντας αδιακρίτως, παίζοντας κορώνα γράμματα την πιθανότητα, κάποιος ανάμεσα στους χιλιάδες, να αφήσει την τελευταία του πνοή στην πλατεία.
  2. Για ποιο λόγο οι αστυνομικοί δεν σεβάστηκαν το ιατρείο της πλατείας Συντάγματος; Επαγγελματίες γιατροί πνευμονολόγοι και άλλοι, όλοι εθελοντές, φρόντιζαν  τραυματίες καθ' όλη την διάρκεια των συγκρούσεων. Δεν ήταν "κουκουλοφόροι", γιατροί ήταν. Φώναζαν στους αστυνομικούς "εδώ είναι ιατρείο" αλλά καμία σημασία δεν έδιναν εκείνοι. Αφιονισμένοι, τους έριχναν δακρυγόνα και τους χτυπούσαν.  Όπως μας είπε ένας γιατρός "Αυτά δεν γίνονται ούτε στον πόλεμο. Ακόμα και στον πόλεμο υπάρχει ανακωχή για να μαζέψεις και να φροντίσεις τους τραυματίες." Τα μάζεψαν άρον - άρον οι άνθρωποι και έστησαν το ιατρείο κάτω στο μετρό αλλά ούτε και αυτό γλίτωσε από τις ρίψεις χημικών.
  3. Για ποιο λόγο χτυπήθηκαν δάσκαλοι στην Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος; Και αυτοί κουκουλοφόροι; Δεν νομίζω. Τα ΜΑΤ αφού πέταξαν δακρυγόνα στην είσοδο του κτιρίου στην οδό Ξενοφώντος 15, άρχισαν να τους πετούν πέτρες (!) και να ανοίγουν κεφάλια με την ανάποδη του γκλομπ, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων.   Τρεις τραυματίες, ένας με σπασμένα πλευρά, ένας με ανοιγμένο κεφάλι και ένας με ελαφρά τραύματα στο  χέρι. Έλεγαν οι δάσκαλοι: "Όταν μια κοινωνία κακοποιεί τους δασκάλους της βρίσκεται στο κατώτερο σκαλοπάτι που μπορεί να φτάσει"
  4. Με ποια λογική οι αστυνομικοί έριξαν χημικά και χτύπησαν ανθρώπους μέσα σε μανάβικα και σουβλατζίδικα στο Μοναστηράκι και στην Πλάκα, προκαλώντας τρόμο σε πελάτες και τουρίστες;
  5. Και τέλος κάτι προσωπικό για τον κ. Παπουτσή: Γιατί με χτυπήσατε; Όχι εσείς δηλαδή, ένας από τους άνδρες της αστυνομίας σας. Επειδή όμως εγώ  δεν γνωρίζω τον "ανώνυμο" ΜΑΤατζή και γνωρίζω εσάς, θα ήθελα πραγματικά μια απάντηση. Η κατάσταση ήταν σχετικά ήρεμη εκείνη την ώρα και γω τραβούσα με την κάμερα μια διμοιρία των ΜΑΤ που ανέβαινε προς την Βουλή, όταν ένας ξέκοψε από την διμοιρία του, ήρθε προς το μέρος μου και στάθηκε μπροστά μου σε απόσταση αναπνοής. Σταμάτησα να τραβάω και κατέβασα την κάμερα. Με κοιτούσε μες στα μάτια. Του είπα τι θέλει και ως απάντηση εισέπραξα μια, για να θυμάμαι τη μέρα. Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει: "Τον Αυγερόπουλο χτυπάς ρε". Δεν αντέδρασα καθόλου και εκείνος απομακρύνθηκε. Αν είχα αντιδράσει ίσως να τα λέγαμε στο τμήμα όπου θα μου ζητάγατε συγνώμη για την... "παρεξήγηση". Παρεπιπτόντως: Στην Οαχάκα, όταν με είχαν στριμώξει μαζί με τον κάμεραμάν μου οι Μεξικανοί αστυνομικοί,  που όπως είπαμε θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι, τους φώναξα "Δημοσιογράφος" και δεν με πείραξαν. Στη χώρα μου τις έφαγα για πρώτη φορά".
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=289511


Σοσιαλιστική κυβέρνηση ε.....?
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΟΙ!

8/6/11

Χρεωκοπία..?Ας γελάσω!!

Μας έχουν ζαλίσει οι δηµοσιογράφοι µε το ότι δεν παράγουµε τίποτα. 
Έχουν απαξιώσει οτιδήποτε κάνει αυτή η χώρα και οι άνθρωποί της.
Οι Γερμανοί και λοιποί ευρωπαίοι, μαζί με τους δικούς μας δημοσιογράφους, μας παρουσιάζουν συνέχεια και προσπαθούν να μας πείσουν, ότι είμαστε τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, κλέφτες και βολεψάκηδες.
Μας λένε και προσπαθούν να μας πείσουν ότι ζούμε με δανεικά.
Διαβάστε εδώ τις εξαγωγικές ''πρωτιές'' της χώρας  που και οι ίδιοι τις γνωρίζουν πολύ καλά αλλά τις κρύβουν!!! (γιατί άραγε;)

Μαγνήσιο: Ο µαγνησίτης που εξάγει η χώρα µας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.
Αλουµίνιο: Εδώ και µερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουµίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του
αλουµινίου, µε χιλιάδες εφαρµογές.
Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βωξίτης χρησιµοποιείται στην κατασκευή
αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.
Σµηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσµο, µετά τις Ηνωµένες Πολιτείες, στην εξόρυξη σµηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος
εφαρµογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρµακα, τα καλλυντικά και άλλα.
Νικέλιο: H Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως µε σηµαντικά κοιτάσµατα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότηµα παραγωγής νικελίου, του μεγαλύτερου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.
 Η Ελλάδα είναι  3η στην παγκόσµια παραγωγή  ελιάς και  λαδιού.
 Η Ελλάδα είναι  σε παραγωγή κρόκου(saffron).
 Η Ελλάδα είναι  σε εξαγωγές σπαραγγιών.
 Η Ελλάδα είναι  παγκοσµίως σε εξαγωγές βαµβακιού.  
 Η Ελλάδα είναι  11η σε παραγωγή βαµβακιού.
 Η Ελλάδα είναι  14η σε αφίξεις τουριστών. 
 Η Ελλάδα είναι  16η σε εξαγωγές τυροκοµικών προϊόντων.
 Η Ελλάδα είναι  στην παγκόσµια ναυτιλία. 

 Γιατί υποτιμόνται και αποσιωπούνται όλα αυτά;
 Ποιοι τα έχουν πετύχει ; 
 Ας σταματήσει η προσπάθεια υποτίμησης και αυτο-υποτίμησης !   
 Το μόνο που προσφέρει, είναι να δείχνει άλλους "καλύτερους" και να μας κάνουν τελικά αυτοί κουμάντο.
 Γιατί τελικά παρόλα τα αρνητικά, μπορούμε και μόνοι μας !






Υ.Γ.Αφιερωμένο στο Γιάννη και στο Θάνο..:)

19/5/11

25 Χρόνια Οικολογική Κίνηση Πάτρας!

 
Όταν τον Απρίλη του 1986 μια ομάδα νέων ανθρώπων αποφάσιζαν να δραστηριοποιηθούν στα περιβαλλοντικά ζητήματα της πόλης, κανείς τους δεν πίστευε ότι ξεκινούσαν ένα πολύχρονο  ταξίδι που έμελλε να επηρεάσει σημαντικά τις εξελίξεις στην τοπική μας κοινωνία, σημαδεύοντας παράλληλα την προσωπική τους πορεία και στάση.
           Σήμερα, 25 χρόνια μετά, μπορεί η Ιθάκη  να φαίνεται ακόμα μακριά, αλλά το ταξίδι συνεχίζεται με παλιούς και  νέους συνοδοιπόρους, στη βάση της ίδιας  κοινής αντίληψης για  προσφορά στην περιοχή μας.
           Μια μεγάλη παρέα, με μοναδικό όργανο τις δευτεριάτικες συναντήσεις, πάντοτε ανοικτές για όσους θέλουν να συμμετάσχουν,έξω από κομματικούς ή παραταξιακούς σχηματισμούς, διατηρώντας  έτσι  την αυτονομία του λόγου και την ανιδιοτέλεια,αποφεύγοντας τις υπερβολές, τις κινδυνολογίες και τους λαϊκισμούς.
            Καταλυτικό ρόλο στη δράση της ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ. έπαιξε η έκδοση, τον Απρίλη του 1991, της μηνιαίας οικολογικής εφημερίδας «ΕΝ ΑΙΘΡΙΑ».
             Πέρα από την προβολή των θεμάτων από την εφημερίδα αλλά και από τον τοπικό τύπο, η Κίνηση διοργάνωσε δεκάδες εκδηλώσεις και ημερίδες, συμμετείχε σε κινητοποιήσεις με άλλους φορείς και προχώρησε σε  συμβολικές δράσεις και  ακτιβισμούς στην πόλη μας.
              Οι άνθρωποι της ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ. λένε,"Ότι καταφέραμε μέχρι σήμερα το πετύχαμε με την υποστήριξη των μελών μας και με τη συνεργασία που είχαμε με αρχές  φορείς αλλά και άλλες οργανώσεις της πόλης και της Ελλάδας. Σ' αυτή τη στήριξη και τη συνεργασία βασιζόμαστε  και για την επόμενη 20ετία.
Το ταξίδι συνεχίζεται". 
Για τα "γενέθλειά" της,φέτος, η Οικολογική Κίνηση Πάτρας έχει προγραμματίσει μια σειρά από ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις.Πιο συγκεκριμένα:
  • Έκθεση φωτογραφίας: «Ορεινή Φύση της Ελλάδας» στην Αγορά Αργύρη 23 - 29 Μαΐου 2011
Μετά την επιτυχημένη έκθεση των φωτογραφιών, με θέμα την «Ορεινή Φύση της Ελλάδας» στα Ψηλαλώνια την Πρωτομαγιά, (συνδιοργάνωση της ΟΙΚΙΠΑ και της ΚΟΙΝΟ-ΤΟΠΙΑΣ)  η έκθεση μεταφέρεται στην Αγορά Αργύρη στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 25 χρόνια από την ίδρυση της Οικολογικής Κίνησης Πάτρας.Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη από την Δευτέρα 23 ως την Κυριακή 29 Μαΐου 2011 και ώρες 6 - 9 μ.μ. Εκτίθενται συνολικά 176 φωτογραφίες, έργα 59 ερασιτεχνών συμπολιτών που με επαγγελματικό τρόπο αποθανάτισαν τα υπέροχα τοπία της ορεινής μας χώρας. Χορηγός της εκδήλωσης είναι το στούντιο φωτογραφίας SINIS (Ρήγα Φεραίου 156) που εκτύπωσε αφιλοκερδώς τις φωτογραφίες ενώ ο νεοσύστατος Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου της Πάτρας είναι υποστηρικτής.
  • ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ «25 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ: Ο ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ» Ώρα 19:30 μ.μ. , σε συνδιοργάνωση με το Πανεπιστήμιο Πατρών.
    Αίθουσα Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών (Φιλοποίμενος 24)
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
 «Η χρήση της πυρηνικής ενέργειας και τα προβλήματα που δημιουργεί»  Εισηγητής: Α. Γεράνιος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
  «Η Πυρηνική Ενέργεια στη γειτονιά μας»      
Εισηγητής: Εκπρόσωπος Αντιπυρηνικού Παρατηρητηρίου Μεσογείου
 «Εναλλακτικές μέθοδοι μετατροπής ενέργειας: Πυρηνική Σύντηξη»  Εισηγητής: Ν. Σιακαβέλλας, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών
 «Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι λύση» Εισηγητής: Γ. Κανέλλης, εκπρόσωπος της ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ.Παρεμβάσεις - συζήτηση - συμπεράσματα
  • Σάββατο 28 Μαίου 2011
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ από το Ελληνικό Παραδοσιακό Θέατρο Σκιών Χρήστος Πατρινός με τίτλο:  «Το καμένο δεντρί»  Ωρα 18:00 μ.μ. Παλαιό Νοσοκομείο (Κορύλλων 2)        
ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ «Η εποχή των ηλιθίων» Ωρα 20:00 μ.μ.
Κιν/φος ΙΝΤΕΑΛ, (Αγ. Νικολάου 4)
 
Η είσοδος σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.


19/3/11

Κινηματογραφικές βραδιές από τον Παμμικρασιατικό Σύλλογο!

    Για άλλη μια φορά,με δράση ουσίας για την κοινωνία της πόλης μας,ο Παμμικρασιατικός Σύνδεσμος Πάτρας,επέλεξε ταινίες  από τον Ελληνικό εναλλακτικό κινηματογράφο και διοργανώνει προβολές,με ελεύθερη είσοδο,για όλους τους σινεφίλ. Κάθε φορά θα προβάλλεται μια ταινία μικρού μήκους (ή video art ή animation ή video dance) και μια μεγάλου μήκους ή ντοκιμαντέρ.
    Οι προβολές – εκδηλώσεις θα διανθίζονται από ομιλίες – συζητήσεις που θα κάνουν προσωπικότητες της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής της Πάτρας για θέματα της καθημερινότητας που άπτονται από τις προβολές.
    Οι άνθρωποι του Συλλόγου λένε πως "με την κρίση τους και το μνημόνιό τους, θέλουν να μας κόψουν τα πάντα. Δεν θα τους επιτρέψουμε να μας κόψουν ή να μας περιορίσουν και τον πολιτισμό. Η Λέσχη Κινηματογράφου του Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πατρών υπερασπίζει με πίστη και συνέπεια ένα διαφορετικό και ανεξάρτητο κινηματογράφο, με επιλεγμένες ποιοτικές ταινίες.
Πήραμε την πρωτοβουλία να μην έχουμε εισιτήριο στις εκδηλώσεις. Οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι αλλά και οι νέοι είναι οι μεγάλες κοινωνικές ομάδες που πλήττονται περισσότερο από την κρίση και το τελευταίο ευρώ είναι γι’ αυτούς πολύτιμο. Με αυτήν μας την πρωτοβουλία, θέλουμε να τους δώσουμε τη δυνατότητα να συνεχίσουν να βλέπουν κινηματογράφο.

Και επειδή ο κινηματογράφος εμπεριέχει μέσα του όλες τις άλλες τέχνες, θα φροντίσουμε σε κάθε προβολή να υπάρχουν επιπλέον μουσικές παραστάσεις, θεατρικά δρώμενα κ.α., πάντα χωρίς εισιτήριο, μαζί με την ταινία, στοχεύοντας έτσι σε μια απόλυτα ποιοτική πολιτιστική εμπειρία, που πάει ενάντια στις δύσκολες εποχές στέρησης που βιώνουμε. Κάθε Παρασκευή στις 20:30 πριν από την έναρξη μιας μεγάλου μήκους ταινία θα προηγείται μια μικρού μήκους αλλά και είτε κάποιο θεατρικό είτε ποιητικό δρώμενο αλλά και χορευτικό. Η πρώτη φάση του προγράμματός μας θα ολοκληρωθεί μέσα Απριλίου, με την προβολή σπουδαίων ταινιών από τον Ελληνικό κινηματογράφο. Όλη αυτή την πρωτοβουλία την ονομάζουμε «Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΠΑΕΙ ΣΙΝΕΜΑ» και καλούμε συλλόγους, φορείς, σωματεία αλλά και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να αγκαλιάσουν και να βοηθήσουν αυτή μας την πρωτοβουλία. Γιατί, όπως έλεγε και ο Μαγιακόφσκι, «Ο κινηματογράφος είναι τόλμη, ο κινηματογράφος διαδίδει ιδέες»".


Παμμικρασιατικός Σύνδεσμος (Φωκαίας 26, Πλ.Ελευθερίας, Πάτρα)
http://lesxi-kinimatografou.blogspot.comΏρα έναρξης προβολών: 20.30-είσοδος ελεύθερη

Πιο αναλυτικά,το πρόγραμμα είναι,

ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΜΑΡΤΙΟΥ
είναι ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ – ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΣ ΠΡΟΒΟΛΗ - στις 12 και 1 λεπτό μετά τα μεσάνυχτα - ΤΑΙΝΙΑ ΕΚΠΛΗΞΗ – οι θεατές να έρθουν με κεριά


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 
Προλογίζει ο Γραμματέας του παραρτήματος Πατρών της Επιτροπής Ειρήνης
ΓΑΖΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ Σκηνοθεσία Γιώργος Αυγερόπουλος και Γιάννης Καρυπίδης
Διάρκεια: 49’ ντοκιμαντέρ 2009
Υπόθεση: Tον Αύγουστο του 2008, δύο μικρά ελληνικά καΐκια έσπασαν για πρώτη φορά μετά από 41 χρόνια τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας, που έχει επιβάλλει παράνομα το κράτος του Ισραήλ. Το «Γάζα Ερχόμαστε», καταγράφει το ιστορικό και ριψοκίνδυνο ταξίδι 44 ακτιβιστών απ’ όλο τον κόσμο, που σπάζοντας το εμπάργκο, απέδειξαν ότι συχνά η ιστορία γράφεται από αυτούς που οι σοφοί και οι συνετοί της μοιρολατρίας ονομάζουν εξωπραγματικούς.

ΣΤΟΝ ΙΣΤΟ ΤΗΣ ΑΡΑΧΝΗΣ Σκηνοθεσία: Νίκος Βεζυργιάννης
Σενάριο, έρευνα Παύλος Νεράντζης 72' ντοκιμαντέρ 2007
Υπόθεση: Αεροσκάφη-Φαντάσματα της CIA προσγειώνονται και απογειώνονται σε ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Οργανώνονται απαγωγές, άνθρωποι φυλακίζονται χωρίς να τους αποδίδονται κατηγορίες. Πρακτικές που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα τείνουν να γίνουν ο κανόνας στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Από την απαγωγή του ιμάμη Αμπού Ομάρ, υπόπτου για τρομοκρατία στο Μιλάνο και τα εντάλματα κατά πρακτόρων της CIA μέχρι το πόρισμα - αποκάλυψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις μυστικές πτήσεις της αμερικανικής intelligence στην Ευρώπη, το ντοκιμαντέρ αυτό επιχειρεί να ρίξει φως στον ιστό της αράχνης.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ
ΡΥΤΙΔΕΣ ΚΑΙ ΌΝΕΙΡΑ Σκηνοθεσία: Γωγώ Πετραλή, Διάρκεια 30’ μικρού μήκους 2008
ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΚΗΠΟΣ Σκηνοθεσία: Κλεάνθης Δανόπουλος Διάρκεια 90’ μεγάλου μήκους 2010. Με τους: Βασίλη Μαυρογεωργίου, Ηλέκτρα Τσακαλία, Τζένη Ρουσέα, Λαέρτη Μαλκότση, Δημήτρη Πουλικάκο, Απόστολο Τότσικα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
THE SWITCH Σκηνοθεσία: Ελιάνα Αμπραβανέλ Διάρκεια 14’ μικρού μήκους 2010
ΜΕΘΕΞΗΣ Σκηνοθεσία: Γιώργος Μπότσος Διάρκεια 54’ ντοκιμαντέρ 2005
πρώτο βραβείο του 7ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης για ελληνική παραγωγή.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
ΣΕ ΒΛΕΠΩ, ΜΕ ΑΚΟΥΣ; Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αδάμος Διάρκεια 9’ μικρού μήκους 2009
ΧΡΥΣΟΣΚΟΝΗ Σκηνοθεσία: Μαργαρίτα Μαντά Διάρκεια 85’ μεγάλου μήκους 2009
Πρωταγωνιστές: Μάνια Παπαδημητρίου, Αννα Μάσχα, Αργύρης Ξάφης, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Δέσποινα Κούρτη





Ευχαριστώ θερμά το activepropaganda.blogspot.com  για τις χρήσιμες πληροφορίες.
 

20/2/11

ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ!

    
    Τα σπίτια κατηφορίζουν μέχρι τον Πατραϊκό κόλπο και πάρκα και πλατείες διακόπτουν τη συνέχεια των δρόμων, όπου συναντάμε καμάρες και νεοκλασικά αρχοντικά. Η Πάτρα έχει την ομορφιά των πόλεων που βρέχονται από θάλασσα και αγαπιούνται εύκολα από τους ταξιδιώτες.
    Ο ανοιχτός ορίζοντας του λιμανιού, τα ημιυπαίθρια καφέ με φόντο τα ιστιοπλοϊκά και τα κότερα είναι τα πρώτα στοιχεία ξενάγησής μας στην πόλη, που αυτόν τον καιρό που διαλέξαμε να την επισκεφθούμε γιορτάζει τις Αποκριές και η γιορτή αυτή κρατάει περίπου έναν μήνα και καθορίζει την προσωπικότητα της πόλης και των κατοίκων της. 
«Το καρναβάλι δεν είναι απλώς ένα έθιμο, είναι τρόπος ζωής για εμάς» λένε οι Πατρινοί.
    Ήταν το 1829 όταν ο μεγαλέμπορος Μορέτης διοργάνωσε στο σπίτι του τον πρώτο ball masque, που έμελλε να γίνει η απαρχή των πάντων. Στα χρόνια που ακολούθησαν οι αποκριάτικοι χοροί άρχισαν να καθιερώνονται στα αρχοντόσπιτα της Πάτρας. Ζακυνθινοί, Κεφαλλονίτες, Ιταλοί πάροικοι και Ευρωπαίοι έμποροι εγκαταστάθηκαν στην πόλη και μαζί τους έφεραν τα καρναβαλικά τους έθιμα, τα οποία ενσωματώθηκαν στις συνήθειες των Πατρινών.
    Ημερομηνία-σταθμός για το πατρινό καρναβάλι είναι το 1872, όταν κτίστηκε το Θέατρο Απόλλων και φιλοξένησε τα διάσημα Μπουρμπούλια, τη σημαντικότερη εκδήλωση του καρναβαλιού. Στα Μπουρμπούλια άντρες και γυναίκες, νέοι και ηλικιωμένοι, πλούσιοι και φτωχοί κρύβονταν κάτω από τις μαύρες στολές ντόμινο και γλεντούσαν χωρίς ταμπού και διακρίσεις. 
    H αρχαία Πάτρα είχε σαν πυρήνα την Αρόη. Ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι ο ιδρυτής της, ο Πατρεύς, Αχαιός από τη Σπάρτη, επειδή δεν ήθελε να υποστεί τις συνέπειες της κατάκτησης της πόλης του από τους Δωριείς, ήρθε επικεφαλής αποίκων (οικιστής) στην περιοχή της Αρόης και κατάφερε να διώξει τους Ίωνες κατοίκους. Μεγάλωσε και οχύρωσε την πόλη, κατάφερε ακόμη να κάνει την πολιτική συνένωση επτά προϊστορικών αγροτικών συνοικισμών και της έδωσε το όνομά του. Όπως αποδεικνύεται από τα ευρήματα των μυκηναϊκών νεκροταφείων και των οικισμών στην περιοχή, η πόλη προήχθη κατά τη μυκηναϊκή περίοδο (1580 - 1100 π.X.).
    Μεταγενέστερα, σημαντική τομή στην ιστορία της Πάτρας αποτελεί ο σταυρικός θάνατος του Αποστόλου Ανδρέα το 66 μ.X., επί Νέρωνος. Εδώ σώζεται και το σημερινό πηγάδι του Αγίου Ανδρέα, παραπλεύρως του παλαιού ιερού ναού, το οποίο άλλοτε ήταν πηγή της θεάς Δήμητρας που λειτουργούσε και σαν μαντείο.
    Διασκέδαση και ξεφάντωμα είναι οι λέξεις που πρωταγωνιστούν τις ημέρες της Αποκριάς στην Πάτρα. Ενα από τα γνωστότερα καρναβάλια παγκοσμίως ντύνει την πόλη κάθε χρόνο με ζωηρά χρώματα και τη φέρνει κοντά σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Ολα αρχίζουν την Τσικνοπέμπτη, που αποτελεί την πρώτη μεγάλη κορύφωση των αποκριάτικων εκδηλώσεων. Την τελευταία εβδομάδα έχουμε τη γνωστή κατάληξη των καρναβαλικών εκδηλώσεων, με κορυφαίες στιγμές αυτές των δύο παρελάσεων. Οι δύο παρελάσεις γίνονται η μεν μία το Σάββατο και είναι νυκτερινή, η δε άλλη την Κυριακή το μεσημέρι. Σε αυτές παίρνουν μέρος πάνω από τριάντα χιλιάδες άτομα, που τα περισσότερα είναι μέλη των γκρουπ του Κρυμμένου Θησαυρού.
    Την παρέλαση παρακολουθούν περισσότερα από τριακόσιες χιλιάδες άτομα, ενώ για περίπου σαράντα οκτώ ώρες η πρωτεύουσα της Αχαΐας μετατρέπεται σε κέντρο του κεφιού. Χαρείτε το!
    Η Πάτρα διαθέτει πολλές φυσικές ομορφιές που εκπλήσσουν ευχάριστα κάθε ταξιδιώτη, αλλά καιπληθώρα ιστορικών μνημείων που φανερώνουν πτυχές της πολυτάραχης ιστορικής διαδρομής της πόλης. Κατά την περιήγησή σας στην αχαϊκή πρωτεύουσα θα σας εντυπωσιάσουν οι πλατείες της πόλης. Ξεχωρίζουν αυτή του Αγίου Γεωργίου και των Τριών Συμμάχων με το περίφημο ρολόι.
Επίσης, σημαντικά αξιοθέατα αποτελούν το κάστρο της πόλης που υψώνεται στη θέση της Αρχαίας Ακρόπολης, στην κορυφή του Παναχαϊκού όρους, και ο περίφημος Ναός του Αγίου Ανδρέα, του πολιούχου της Πάτρας, που είναι ένας από τις μεγαλοπρεπέστερους της Ελλάδας. Μια σπάνιας ομορφιάς δίτοξη γέφυρα, η Ρωμαϊκή του Μείλιχου (γέφυρα Παυσανία), είναι ένα από τα λιγοστά τεχνικά έργα αυτής της μορφής που διασώθηκαν στην Ελλάδα. Το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο, ένα μεγάλο τεχνικό έργο των ρωμαϊκών χρόνων. Ξεκινάει από τις πηγές Νερομάνα του Ρωμανού και καταλήγει έπειτα από διαδρομή 6 χλμ. στην Αρόη, κάτω από το βυζαντινό κάστρο, όπου διατηρείται το καλύτερο τμήμα του. Το Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο ή Στάδιο, ένα επίσης σπουδαίο κτίσμα του 1ου μ.Χ. αιώνα. Στα δυτικά της Ακρόπολης , κοντά στην πλατεία Αγίου Γεωργίου, βρίσκεται το Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας, το οποίο αναγέρθηκε στα μέσα του 2ου μ.Χ. αιώνα και νωρίτερα από το Ωδείον Ηρώδου του Αττικού της Αθήνας. Διαθέτει όλα τα βασικά μέρη του θεάτρου, κοίλο, ορχήστρα, προσκήνιο, σκηνή και παρασκήνια. Μπορείτε να δείτε,ακόμη,το Μυκηναϊκό Νεκροταφείο Βούντενης (1500 - 1100 π.Χ.), που καταλαμβάνει έκταση περίπου 80 στρεμμάτων. Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας, που στεγάζεται σε ένα τριώροφο νεοκλασικό κτίριο, το οποίο δωρίθηκε στον δήμο Πατρέων και χρησιμοποιήθηκε μετά το 1938. Φιλοξενεί σημαντικές συλλογές που περιλαμβάνουν ευρήματα της μυκηναϊκής περιόδου και αγάλματα των ρωμαϊκών χρόνων. Το Θέατρο Απόλλων, που κατασκευάστηκε το 1872 σε σχέδια του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ. Είναι το αρχαιότερο από τα σωζόμενα κλειστά θέατρα των νεοτέρων χρόνων και το εντυπωσιακότερο αρχιτεκτονικό στολίδι της Πάτρας. Τον Πύργο της Αχαΐα Clauss, που είναι το πρώτο ελληνικό οινοποιείο. Χτίστηκε στα 1861 και μέχρι σήμερα παράγει μερικά από τα πιο διάσημα ελληνικά κρασιά. Στους χώρους του ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το καταπράσινο περιβάλλον, τα ιστορικά κτίρια, τα ξυλόγλυπτα βαρέλια παλαίωσης από το 1873 της φημισμένης Μαυροδάφνης, καθώς επίσης και να δοκιμάσει στην Κάβα Δανιηλίδος μερικά από τα εκλεκτά κρασιά της Αχαΐα Clauss. Το σπίτι του Κωστή Παλαμά, διατηρητέο κτίριο επί της οδού Κορίνθου 241, στο κέντρο της πόλης, όπου γεννήθηκε ο Κωστής Παλαμάς και η Ιταλίδα πεζογράφος Ματθίλδη Σεράο. Τα Λουτρά Χαμάμ Πατρών που φέρουν την επιγραφή «Ετος 1400». Κτίστηκαν επί Ενετοκρατίας, διατηρήθηκαν αργότερα από τους Τούρκους και λειτουργούν μέχρι και σήμερα (τουρκικά θερμόλουτρα).
    Αν οι περιγραφές σας δελεάζουν,δεν έχετε παρά να πάρετε το αυτοκίνητό σας,το λεωφορείο ή το τρένο και να μας επισκεφθείτε! Το σίγουρο είναι πως η Πρωτεύουσα του Καρναβαλιού στην Ελλάδα θα σας υποδεχθεί ντυμένη στα αποκριάτικά της,έτοιμη να σας παρασύρει σε ένα ξέφρενο ρυθμό κεφιού και χορού! Και να θυμάστε....WE ENJOY RESPONSIBLY!

Ευχαριστώ θερμά το madata.gr για τις χρήσιμες πληροφορίες!

4/2/11

ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

    Κι εκεί που νομίζαμε πως ο λαός αποκοιμήθηκε..να σου η μήνυση! Τυχαία σήμερα έπεσε στην αντίληψή μου ένα θέμα που είναι και σοβαρό και άξιο συζήτησης και αυτοκριτικής αλλά και άξιο σεβασμού,γιατί υπάρχουν ακόμη άνθρωποι με κότσια και λόγο,χωρίς να είναι ούτε γραφικοί ούτε φασίστες ούτε ακροαριστεροί.
    Ο λόγος για τον κύριο Δημήτρη Αντωνίου,που ούτε λίγο ούτε πολύ,κατέθεσε πρόσφατα μήνυση εναντίον κυβέρνησης,βουλευτών και Τρόικας,για εσχάτη προδοσία!Ο κ. Αντωνίου, 56 ετών, χειρούργος-ογκολόγος κάτοικος Χαλκίδας, κατέθεσε τον Μάιο μήνυση κατά των βουλευτών που υπέγραψαν το μνημόνιο, υπουργών, του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και κατά των μελών της “Τρόικας” (ονομαστικά και με τις διευθύνσεις τους!) με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Όσον αφορά την ίδια τη μήνυση, το κείμενο της οποίας καθώς και πλήθος στοιχείων μπορεί να δει κανείς στο blog του κ. Αντωνίου http://zoidosia.blogspot.com/, γίνεται ονομαστικά κατά των ανωτέρω υπευθύνων και με τρόπο που η διαδικασία δεν περνάει από τη Βουλή. Συγκεκριμένα, παρά την ασυλία που προσφέρεται από το Σύνταγμα σε βουλευτές και υπουργούς, η έσχατη προδοσία αποτελεί αυτόφωρο έγκλημα, για το οποίο ο εισαγγελέας μπορεί να διατάξει την άμεση δίωξη χωρίς την άδεια της Βουλής. Επίσης, παρόλο που το έγκλημα αυτό διαπράχτηκε στις 6 Μαΐου, επειδή είναι διαρκές, η δίωξη μπορεί να γίνει ακόμη και σήμερα – όπως και γίνεται.
Ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών, προς μεγάλη έκπληξη όλων, ΔΕΝ έβαλε την υπόθεση στο αρχείο αλλά έκανε δεκτή τη μήνυση και ξεκίνησε τη διαδικασία ορίζοντας την προανάκριση. Μάλιστα, το έκανε αυτό με ιδιαίτερη ταχύτητα: έλαβε την υπόθεση στα χέρια του στα μέσα Οκτώβρη, και μέσα σε δύο μήνες την προχώρησε, για όσους ξέρουν τους ρυθμούς αυτών των διαδικασιών, πρόκειται πράγματι για μεγάλη έκπληξη. Έτσι, ορίστηκε η προανάκριση για την Τρίτη 11 Ιανουαρίου, οπότε και κατέθεσε ο κ. Αντωνίου στον ανακριτή στη Χαλκίδα.
    Στην προανακριτική αυτή διαδικασία ο κ. Αντωνίου κατέθεσε συμπληρωματικά υπομνήματα και στοιχεία για την υπόθεση. Μια βασική περιγραφή αυτών μπορεί να δεί κανείς στο http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/ , καθώς επίσης βίντεο από την ομιλία του αργότερα την ίδια μέρα αλλά και βίντεο από εκπομπές τηλεοπτικών σταθμών. Έξω από το γραφείο του ανακριτή, αρκετός κόσμος ήταν συγκεντρωμένος και τον υποδέχτηκε με χειροκροτήματα. Αφού ο κ. Αντωνίου έκανε κάποιες σύντομες δηλώσεις προς τηλεοπτικούς σταθμούς, προχώρησε μαζί με τους παρευρισκόμενους προς το Δημοτικό Θέατρο Παπαδημητρίου, όπου και άλλος κόσμος τον περίμενε για να ξεκινήσει η εκδήλωση συμπαράστασης. Η εκδήλωση αυτή είχε την ενεργό υποστήριξη απλών πολιτών αλλά και κινημάτων για την άμεση δημοκρατία. Στο γεμάτο θέατρο, και μέσα σε ιδιαίτερη συγκίνηση, λόγω της θερμής υποδοχής που του επιφυλάχτηκε, ο κ. Αντωνίου έκανε την ομιλία του.
"..Το Μνημόνιο είναι μια δανειακή σύμβαση,η οποία όμως έχει αντικαταστήσει το ίδιο το Σύνταγμα: όπως και το Σύνταγμα, αναφέρει τις γενικές κατευθύνσεις της πολιτικής που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα και παραμέμπει στη συνέχεια σε νόμους που θα εξειδικεύουν αυτές τις κατευθύνσεις. Καταλύει δηλαδή το Σύνταγμα. Αν είναι έτσι, να το δηλώσουμε επισήμως και να λεγόμαστε "Τροϊκιστάν" και όχι Ελλάδα, κι εμείς "Τροϊκανοί!". Βάση αυτής της δανειακής σύμβασης που υπογράψανε, αν δεν πληρώσουμε μία δόση, οι δανειστές μας μπορούν να προβούν σε κατάσχεση κάθε δημόσιας περιουσίας μας, χωρίς περιορισμό – εξ’ ου και τα δημοσιεύματα για τα νησιά μας! Ποιος είναι ο λόγος νομίζετε που δεν υπεγράφη η σύμβαση για τον Αστακό; Γιατί δεν απάντησαν ποτέ γιατί δεν προχώρησε αυτή η σύμβαση; Αφού, το Ελληνικό κράτος δεν είχε δικαιοδοσία να υπογράψει τίποτα χωρίς τη συναίνεση των δανειστών του. Μάλιστα, τυχόν δικαστική διένεξη που θα προκύψει (με πολίτες π.χ.) θα επιλύεται με το αγγλικό δίκαιο και όχι το ελληνικό, δηλαδή με το δίκαιο των δανειστών μας. Επίσης έχει καταλυθεί το ίδιο το πολίτευμά μας, η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, καθώς καταργείται στην πράξη η διάκριση των εξουσιών (που είναι θεμελιακή για την Κοινοβ. Δημοκρ.). Δεν έχει νόημα να πάει κανείς στον στρατό πια, πρέπει να αρνηθούν οι νέοι να πάνε στο στρατό αφού πλέον ο στρατός δεν ανήκει στη χώρα και θα χρησιμοποιηθεί και εναντίον των πολιτών της. Ο κ. Παπούλιας είναι συγκατηγορούμενος διότι θα έπρεπε να έχει διαλύσει τη Βουλή. Το Μνημόνιο προβλέπει οι ρυθμίσεις να γίνονται με Π.Δ. και όχι με νόμους, για να μην περνάνε από τη Βουλή. Κανονικά, όλοι οι βουλευτές που δεν συμφωνούν πρέπει να παραιτηθούν, να μην παραμένουν εκεί δίνοντας νομιμοποίηση σε αυτή τη Βουλή. Πώς θα στεκόταν τότε μία μονοκομματική Βουλή;", είπε ο κ. Αντωνίου και στη συνέχεια προέτρεψε όλους μας "να μην αφήσουμε κανέναν τους να πλησιάσει τα μνημεία της χώρας και τα εθνικά σύμβολα στις εορτές (π.χ. 25η Μαρτίου), να μην πλησιάσει κανείς τους. [...] Σε αυτά τα χώματα χύθηκε αίμα για την ελευθερία, δεν μπορούν αυτοί να τα πουλάνε”. “Ο Τσολάκογλου καταδικάστηκε για εθνική αναξιότητα επειδή έδωσε το 1940 ως λεία πολέμου στρατιωτική περιουσία στους κατακτητές. Σε αυτούς που πουλάνε όλη την ελληνική γη για μια δανειακή σύμβαση, τι πρέπει να γίνει;" αναρωτήθηκε, τονίζοντας ότι τα χρήματα των δανείων αυτών, σύμφωνα πάντα με το ίδιο το Μνημόνιο, δεν προορίζονται για μισθούς και συντάξεις, όπως μας λένε, αλλά για τη στήριξη της ρευστότητας των τραπεζών!
    Ο κ. Αντωνίου, δεν είναι ένας γραφικός τύπος που απλά "τα πήρε στο κρανίο", αλλά ένας σοβαρός άνθρωπος, που με μεθοδικότητα και πολύ δουλειά έκανε αυτό που θεώρησε καθήκον του. Με πολύ διάβασμα και έρευνα, βρήκε μόνος του όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις κατηγορίες του αλλά και τον νομικό τρόπο να τις θέσει σε "τροχιά", μιας και μέχρι στιγμής κινείται χωρίς δικηγόρο – "όταν προσπάθησα να κινηθώ με δικηγόρο, ζημιά μου έκανε παρά καλό", όπως είπε.
"Το πρόβλημα είναι η ηττοπάθεια. Αυτοί δεν θα φερόντουσαν σαν λύκοι αν εμείς δεν φερόμασταν ως αρνιά. Ας γίνουμε εμείς λοιπόν λύκοι. Λυσσασμένοι λύκοι!"



Ευχαριστώ θερμά το musicheaven.gr  για τις χρήσιμες πληροφορίες.